6 comments on “Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

  1. Aδελφέ Καραμάζωφ (α, ξέχασα! αυτόν τον είχατε ανέκαθεν στη μπούκα!),

    συνέχισε να βγάζεις τη μπέμπελη με την ΧΑ, αλλά το μόνο που καταφέρνεις, είναι διαφήμιση.

    Βλέπεις, ο λαός ΠΟΤΕ δε φταίει για το χάλι, μονάχα τα κόμματα…κάποια κόμματα (όμως δε γελιέται ο έλλην ψηφοφόρος γιατί…έμαθε πια για καλά το παραμύθι της εξουσίας!).

    Παράτα, λοιπόν, την «πολεμική»…κριτική ματιά και μπουζουκάκι ρε (μετά τους ερυθρούς Χμερ, γίνεται απόπειρα καπελώματός του από τα ελευθεριαζόμενα στέκια, με τη συνδρομή αναρχικών καραγκιοζοπαιχτών–>ναί, το ακούσαμε κι αυτό!)!

    Με αφορμή την επέτειο, εύχομαι σκατά στον αγράμματο, αμετανόητο έλληνα, σε όλα τα χρυσαυγοδεξαριστεραναρχιζοσυριζαίικα κόμματα και στις πάσης φύσεως γραμμές!

    Κι αφιερώνω ένα ποίημα από κάποιον που δεν ήταν μήτε ζερβός, μήτε δεξός, μήτε τίποτα, παρά μονάχα ο εαυτός του.

    Φαίδρος Μπαρλάς: Εν έτει 2000

    Όταν μεγάλωσε, έμαθε / πως ο πατέρας του

    ήταν κι αυτός, / «τη νύχτα εκείνη»,

    στο Πολυτεχνείο.

    Η θεία του η Λιλή, / ο θείος του ο Μιχάλης,

    ήταν κι αυτοί,

    «τη νύχτα εκείνη», / στο Πολυτεχνείο.

    Όλοι οι γνωστοί του μπαμπά, / όλες οι γνωστές της μαμάς,

    ήταν κι αυτοί, / «τη νύχτα εκείνη»,

    στο Πολυτεχνείο…

    Τώρα, κάθε πρωί, / καθώς κατηφορίζει την οδό Πατησίων

    κι αντικρύζει την καγκελλόπορτα / την κλεισμένη «εις μνήμην».

    στριφογυρίζει στο νου του /η ίδια απορία:

    «Πώς διάβολο χώρεσαν / όλοι αυτοί εδώ μέσα;…»

    • Ρε συ, με τέτοια σχόλια θα σιχαθώ και το «μπουζουκάκι» και σένα.
      «Μπουζουκάκι»,μπολκάκι,και κουρτάκη, κι έξω να περνά η κου-κλουξ-κλαν και να πυρπολεί τους μαύρους, βλάκα μου. Κρίμα και στα μπλουζ που ακούς, αναρωτιέμαι κι απ’ αυτά τι καταλαβαίνεις. Κι αυτές τις παπαριές του Μπαρλά εσύ τις θεωρείς «ποίημα»; Αυτές τις φτήνιες τις έχω βαρεθεί μια ζωή από ανθρώπους που νομίζουν πως έτσι γίνονται σπουδαίοι για τον ατομικισμό τους, και πως στον θλιβερο κομφορμισμό τους δίνουν αξία υπεράνθρωπου. Κι είσαι και σε μια χώρα που από το πολύ «μπουζουκάκι» και για να μην κάνει «διαφήμιση» έπαθε η όσφρησή της και τη μυρωδιά του ανθρώπινου κρέατος την νόμιζε για λουλουδάκι που ανθίζει στα λιβάδια και το λέγαν Έρικα. Και τα βάζεις με το «λαό»! Αυτά που λες εσύ είναι ο «λαός» που σου «φταίει»: την παρτούλα μου κι «εγώ είμαι με τον Εαυτό μου» δήθεν από ανωτερότητα αλλά στην πραγματικότητα… «για την κουτάλα», von pikino, και δε με πείθεις ούτε με ζαρατούστρα ότι εσύ διαφέρεις στο ελάχιστο..

  2. Καταρχήν, γιατί να θέλω σε πείσω για οτιδήποτε;

    Αν αυτοσκοπός μου ήταν «να σε πείσω» (να αλλάξω δλδ έστω και μερικώς κάτι από αυτό που είσαι), θα ήμουν ή τυχοδιώκτης (δε βλέπεις; κολυμπάω στη χαρτούρα με την κουτάλα ανά πόδας, σωροί τα θύματά μου!) ή φασίστας.

    Άσε την ντουντούκα, τον μπάτσο (μέχρι και ο ρεμπέτης το λέει στον «Μάνθο» βρε!) και το κυνήγι του χρυσαυγίτη και κοιτάξου στον καθρέφτη!

    Σεληνιάστηκες με το ωραιότατο ποίημα του Μπαρλά; Ξέρει ο von που χτυπάει! ;-)

    ΥΓ Τελικά σύντροφε, ώρες-ώρες είσαι χειρότερος κι από ακόλουθο του Σαβοναρόλα! Φεύ!

    • Ο von χτυπάει μπεκάτσες και νομίζει ότι χτυπάει φασιανούς. «Κοίτα τη δουλίτσα σου, παίζε το μπουζουκάκι σου, μην κοιτάς, μην ακούς, μην μιλάς» σου λέει ο φασίστας. Κι εσύ λες «από μόνος σου»: Κοιτάω τη δουλίτσα μου, παίζω το μπουζουκάκι μου, δεν κοιτάω, δεν ακούω, δεν μιλάω. Και νομίζεις ότι γίνεσαι και σπουδαίος. Και δε σου φτάνει τι κάνεις εσύ, θες να μου κάνεις και τον ιεραπόστολο στα καλά καθούμενα. Και να μου πεις και σαβουρανόλα. «Ποίημα» αυτό το μπάζο! .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s